ဒါနလမ်းညွှန် (၁)

 ကောသလမင်းကြီးက မြတ်စွာဘုရားကို ဒါနနဲ့ ပတ်သက်ပြီး မေးတယ်။ 

"အရှင်ဘုရား၊ အဘယ်ပုဂ္ဂိုလ်မျိုးကို လှူထိုက်ပါသလဲဘုရား"

 

မြတ်စွာဘုရားက တိုတိုတုပ်တုပ်ပဲ ပြန်ဖြေပါတယ်။

"ကိုယ့်စိတ်ကို ကြည်လင်စေမယ့် ပုဂ္ဂိုလ်ကို လှူပါ"

(ကိုယ်ဆန္ဒရှိတဲ့ပုဂ္ဂိုလ်၊ ကိုယ်သဘောကျတဲ့ပုဂ္ဂိုလ်ကို လှူပါ)

 

ကောသလမင်းကြီးက ဒုတိယမေးခွန်း ထပ်မေးတယ်။

"အဘယ်ပုဂ္ဂိုလ်ကို လှူရင် အကျိုးများပါသလဲဘုရား"

 

မြတ်စွာဘုရားရဲ့အဖြေက ဒါနလုပ်သူများအတွက် လိုက်နာသင့်တဲ့ လမ်းညွှန်ချက် ဖြစ်ပါတယ်။

"မင်းကြီး၊ အဘယ်ပုဂ္ဂိုလ်ကို လှူထိုက်သလဲဆိုတဲ့ မေးခွန်းနဲ့ အဘယ်ပုဂ္ဂိုလ်ကို လှူရင် အကျိုးများသလဲဆိုတဲ့ မေးခွန်းနှစ်ခုက မတူဘူး။" 

"သီလရှိသူကို လှူတာက ပိုပြီး အကျိုးများပါတယ်။ သီလမရှိသူကို လှူရင်တော့ အကျိုးမများလှဘူး"

 

ဒီနေရာမှာ "သီလရှိသူ" ဆိုတာ အလှူပစ္စည်းတွေကို မခိုးမဝှက်သူ၊ အလွဲသုံးစား မလုပ်သူ၊ စာရင်းဇယားနဲ့ တိတိကျကျလုပ်ပြီး အလှူကို စနစ်တကျ စီမံခန့်ခွဲသူ၊ အလှူရှင်ကို ငဲ့ကွက်ပြီး ချင့်ချိန်ကာ အလှူခံတတ်သူမျိုး ဖြစ်ပါလိမ့်မယ်။ သီလရှိသူကို လှူဒါန်းတဲ့အတွက် နောင်တရဖို့ မဖြစ်နိုင်သလို လှူဒါန်းပြီးချိန်မှာလည်း ဝမ်းမြောက်မှု၊ ကျေနပ်မှုတွေ ခံစားရမှာပါ။ ဒီလိုဒါနရဲ့အကျိုးကို ဒီဘဝတင်မက နောက်ဘဝတွေမှာပါ ခံစားရမှာပါ။

 

ကျမ်းကိုး။ ဣဿတ္တသုတ်၊ ကောသလသံယုတ် (သံ၊၁၊၉၉) 

-----

A BUDDHIST GUIDE TO DONATION (1)

King Kosala once asked the Buddha about giving donations: “Bhante, to whom should I give donations?”  

The Buddha gave a simple yet a profound reply: "Give to someone who brings peace and joy to your mind."  

(Give to someone you feel most inclined to give.)  

The king then posed a second question: "To whom should I give in order to gain the greatest fruit of merit?"  

In response, the Buddha gave an important guiding principle for the donors: "Great King, the question of whom you should give to and the question of whom you should give to in order to gain the greatest fruit of merit are different."

"Great King, giving to a moral person (sīlavato) brings greater merit, while giving to an immoral one yields lesser merit."  

In this teaching, a “moral person” can be someone who does not misuse or misappropriate the donated goods, someone who manages the donation properly and transparently, and someone who accepts the donation with gratitude and consideration for the donor. When we give to such a person, we can feel confident and free from regrets, knowing that our donation is used wisely. Such an offering brings not only immediate happiness and joy in this life but also merit that carries on into future lives. 

Reference: Issatta Sutta (SN 3:24)